Strona główna  
  Dyskografia  
  Indeks  
  Teksty  
  Biografie  
  Artykuły  
  Rozrywka  
  Ankiety  
  Fani  
  Linki  
  Strony oficjalne  
Face Value


Ocena:  
 Tytuły utworów 

In The Air Tonight
This Must Be Love
Behind The Lines
The Roof Is Leaking
DronedHand in Hand
I Missed Again
You Know What I Mean
Thunder and Lightning
I'm Not Moving
If Leaving Me Is Easy
Tomorrow Never Knows

 Muzycy 

Phil Collins:
keyboards, drums,
vocals, synthesizers
Daryl Stuermer:
guitars, banjo,
12-string guitar
Eric Clapton: guitar
John Giblin: bass
Shankar:
violins, tamboura,
voice drums
Stephen Bishop:
backing vocals
Alphonso Johnson:
bass
Don Myrick:
tenor sax
Louis Satterfield:
trombone
Rahmlee Michael
Davis:
trumpet
Michael Harris:
trumpet
Peter Robinson:
Prophet
Joe Partridge:
slide guitar
Children from the
churches of
Los Angeles:
vocals
Ronnie Scott:
tenor solo
         
PHIL COLLINS
 
Face Value1981

           Spokojny, beznamiętny rytm automatu perkusyjnego, niepokojące zgrzyty gitary, jęki z oddali, wreszcie klimat ten uzupełniają ciche, ale niespokojne akordy syntezatorowe a wokalista cicho zaczyna: "I can feel it comming in the air tonight". Różne dziwne dźwięki przewijają się leniwie w oddali, a linii wokalnej towarzyszą zniekształcenia vokodera. Wreszcie potężne brzmienie perkusji potęguje złowrogi nastrój a wokalista z niewielką dozą histerii wykrzykuje ostatnie słowa piosenki - Tak zaczyna się pierwszy solowy krążek drugiego frontmana Genesis.

Artysta, po rozpadzie pierwszego małżeństwa, zamyka się w domu i próbuje pozbierać się emocjonalnie, bawiąc się przy okazji w muzykę. Z ośmiościeżkowym magnetofonem, fortepianem, pianinem Fendera, syntezatorem Prophet 5 i automatem perkusyjnym - zaczyna powstawać muzyka. Rok później, za namową swojego managera, postanawia wydać ten materiał na płycie. "In The Air Tonight" staje się wielkim przebojem, ku zaskoczeniu Collinsa i reszty członków Genesis. Trzeba przyznać, że był to odpowiedni utwór na początek wielkiej kariery solowej.

Muzyka na płycie jest bardzo zróżnicowana, każdy utwór jest w innym stylu, tak jakby Collins próbował w czym jest dobry, a trzeba przyznać, że w tym co nagrał sprawdza się bardzo dobrze. Na plus można jeszcze zaliczyć artyście, że nie próbował w studio nagrywać wszystkiego od nowa, ale żeby nic nie stracić z początkowego nastroju kompozycji, skopiował to wszystko co stworzył w domu na profesjonalny sprzęt i do tego dogrywał wszystkie te partie, które w tamtych warunkach były niemożliwe do zrealizowania, a więc partie wokalne i perkusyjne, gitary, sekcję dętą itp. Jeśli nawet na oryginalnych taśmach były jakieś zafałszowania, to zostały powtórzone także w studio. Tak więc otrzymaliśmy muzykę pochodzącą prosto z serca artysty...

Po pierwszym dosyć niepokojącym utworze, artysta częstuje nas balladą "This Must Be Love". Nie jest zbyt optymistyczna, ale wiemy, w jakim stanie był autor tego utworu podczas jego tworzenia. Czas na coś optymistycznego, "Behind The Lines" - znany z albumu Genesis Duke, tutaj w dosyć zmienionej wersji a brzmi nawet bardziej optymistycznie niż w oryginale. Tutaj także po raz pierwszy mamy okazję usłyszeć sekcję dętą, którą Collins pożyczył od "Earth Wind And Fire". Te trąbki na długo zagoszczą w jego muzyce solowej i staną się jego znakiem rozpoznawczym. Nawet uda mu się trochę tego przemycić do muzyki Genesis.

W "The Roof Is Leaking" znowu zmiana nastroju, muzyka jakby trochę sennie się ciągnie, trochę dziwne instrumentarium: banjo, slide guitar nadają temu utworowi taki jakby chiński nastrój. "Droned" to utwór instrumentalny, oparty o powtarzany w kółko krótki temat fortepianowy. Muzyka rozwija się, dochodzą nowe instrumenty takie jak trąbki, skrzypce oraz inne ciekawe brzmienia a całość przyspiesza. Utwór ten przechodzi w "Hand In Hand", który jak większość utworów na płycie zaczyna się automatcznym rytmem, ale szybko przykrywa go prawdziwa, porządnie zagrana perkusja w trochę jazzowym stylu. Są tu również trąbki a dziecięcy chór powtarzający krótki temat nadaje utworowi optymistyczny nastrój.

Drugą stronę czarnego krążka rozpoczyna "I Missed Again". Jest to typowy przebój o dosyć pesymistycznym brzmieniu. Dalej mamy bardzo smutną balladę "You Know What I Mean" - sam fortepian i smyczki a muzyka naprawdę piękna. W optymistyczny nastrój wprowadza nas "Thunder And Lightenning". Następny utwór jest mieszanką nastrojów, przypomina troszkę w brzmieniu "Electric Light Orchestra" a to ze względu na podobne użycie vokodera. "If Leaving Me Is Easy" to najsmutniejszy utwór na płycie, bardzo spokojny z delikatną sekcją dętą i smyczkami. Śpiew Collinsa jest delikatny i prawie łamliwy.

"Tommorow Never Knows" - Utwór napisany niegdyś przez Lennona i McCartneya, rozpoczyna intrygujący podkład automatyczny, z którego wyłania się mocny podkład normalnej perkusji, wibrujący bas podkreśla trochę nienormalny nastrój tego utworu. Przypadkowe, wręcz psychodeliczne dźwięki tworzą kakofonię a Collins harmonizujący z samym sobą na wiele głosów wypełnia resztę tej niezbyt normalnej przestrzeni.

I to już koniec. "Face Value" jest kawałkiem oryginalnego popu, zagranego z sercem i jest to z pewnością jedna z najlepszych płyt Phila Collinsa.
 Odnośniki związane z tematem 
 Inne artykuły
   BiografiaBramkarzWiesław WeissTylko Rock09 / 1991
   ArtykułPracoholik dalekiego zasięguBartek BartosińskiWielki Projekt Muzyczny1999
   BiografiaPhil Collins - BiografiaPaweł RoczniakArtykuł własny2002
 Strony internetowe
   Witrynawww.philcollins.co.ukOficjalna strona internetowa Phila Collinsa
   WitrynaTwo WorldsNieoficjalna strona internetowa poświęcona Philowi Collinsowi
   Witrynawww.collins.gad.plNieoficjalna polska strona internetowa poświęcona Philowi Collinsowi
   Witrynawww.darylstuermer.comOficjalna strona internetowa Daryla Stuermera