Strona główna  
  Dyskografia  
  Indeks  
  Teksty  
  Biografie  
  Artykuły  
  Rozrywka  
  Ankiety  
  Fani  
  Linki  
  Strony oficjalne  
Peter Gabriel 'So'


Ocena:  
 Tytuły utworów 

Red Rain
Sledgehammer
Don't Give Up
That Voice Again
In Your Eyes
Mercy Street
Big Time
We Do What Were Told
This is the Picture

 Muzycy 

Peter Gabriel
vocals, CMI,
linn programming,
prophet, piano, synthesizers
Jerry Marotta,
Stewart Copeland,
Manu Katche, Djalma Correa:

drums and percussion
Tony Levin, Larry Klein,
Bill Laswell:

bass
David Rhodes, Daniel Lanois,
Nile Rodgers:

guitars
Rihard Tee piano
L. Shankar violin

Muzycy dodatkowi
Chris Hughs, Wayne Jackson,
Mark Rivera, Don Mikkelsen,
Simon Clark, Jimmy Bralower

Głosów udzielali
PP Arnold, Coral Gordon,
Dee Lewis, Kate Bush,
Youssou N'Dour, Michael Been,
Jim Kerr, Ronnie Bright,
Laurie Anderson, David Rhodes
         
PETER GABRIEL
 
Peter Gabriel 'So'1986

          "Wielki czas" nadszedł dla Petera Gabriela w 1986 r., po 11 latach od rezygnacji z kariery w błyskach reflektorów.

Już pierwszy singel wykrojony z albumu zwiastował zmianę w muzyce artysty. Chodzi o oczywiście o "Sledgehammer". Taneczne nagranie wparte sekcją dętą rodem z lat 60., zilustrowane ciekawym, komiksowym w swojej fabule teledyskiem, który przysporzył utworowi dodatkowej popularności (gdyby ktoś kiedyś pytał się jak się nazywa ten utwór, co ma teledysk jak z kreskówki, w którym jeździ kolejka, a Peterowi mózg lasują, to właśnie o ten kawałek chodzi). Drugim znanym fragmentem z płyty jest "Don't Give Up", słynny duet z Kate Bush. To najgorsza piosenka nagrana kiedykolwiek przez Gabriela. Były już czasy, gdy słuchałem koncertowych wersji utworu, pochodzących z trasy promującej "So" - "This Way Up", gdzie Peter sam śpiewał cały tekst i byłem już w stanie przekonać się do tego kawałka, jednak gdy w pewnym momencie trasy "Growing Up" muzyk zaczął wykonywać nagranie wraz z córką, Melanie, która notabene nieźle poradziła sobie z "Downside Up" z "Ovo", wyrok ostateczny zapadł.

Pozostała część albumu (łącznie ze "Sledgehammer") to perełki. "Red Rain" i "That Voice Again" są kontynuacją cyklu o Mozo. Pierwszy (plotka głosi, że pierwszymi ludźmi, którzy usłyszeli ten kawałek byli Steve Hogarth i Colin Woore, wówczas członkowie How We Live) odnosi się do tłumionych uczuć i bólu wyrażających się poprzez żywioły. Charakteryzuje go zdecydowany rytm, który czyni z niego coś silnego i niezwykłego, nawet po latach. Drugi opowiada o ludzkiej skłonności do wydawania osądów i również jest bardzo gwałtowny w nastroju dzięki dwunastostrunowej gitarze akustycznej, będącej niegdyś znakiem firmowym Genesis oraz pokręconym partiom perkusji. Warstwa rytmiczna utworów była zresztą - jak pamiętamy - bardzo ważna dla Gabriela przy budowaniu struktury utworów od czasów "trójki", a sposób komponowania oparty o nią osiągnął swoją kulminację właśnie na tym albumie, co słychać chociażby w "Big Time". Nagranie, będące komentarzem na temat chęci osiągnięcia sukcesu za wszelką cenę jest powtórką ze "Sledgehammer", jeszcze bardziej dynamiczną w wyrazie, mimo iż, jak twierdzi perkusista Jerry Marotta, ostatecznie zastąpiony przez znanego z The Police Stewarda Copelanda, wersja, która trafiła na płytę jest bladym odbiciem tego co on nagrał z Peterem i przez to bardziej komercyjna. Zarzuty o komercję łatwo można zbić gdy słucha się "Mercy Street", przepięknej pieśni będącej wyrazem uznania dla poetki Anne Sexton. "We Do What We're Told" jest nową wersją koncertowego przeboju "Milgram's 37" z 1980 (taki też ma podtytuł) pozbawioną niestety surowości i bezpośredniości oryginału, ale o prawdziwym i smutnym przesłaniu : "Robimy co nam każą, co nam każą robić". Utwór ten zainspirowały kontrowersyjne eksperymenty profesora Stanleya Miligrama w których jeden człowiek posługiwał się drugim do naciśnięcia impulsu elektrycznego (miało to sprawdzić posłuszeństwo ludzi w obliczu rozkazu). "This Is The Picture (Excellent Birds)", owoc współpracy z Laurie Anderson to nagranie wręcz stworzone do wykonywania go na żywo, a "In Your Eyes", jeden z najbardziej wzruszających momentów w dorobku Petera, był zarazem początkiem przyjaźni z Youssou N'Dourem, który nazywa Gabriela bratem muzułmaninem. Duet znany jest bardziej ze znakomitego "Shakin' The Tree", przeboju z 1990.

Dzięki sukcesowi longplaya Peter stał się bardzo sławny i - co najważniejsze - przestał być wreszcie postrzegany jako były wokalista Genesis (obecnie przeciętni słuchacze są zdziwieni gdy dowiadują się, że był kiedyś członkiem grupy). Sam muzyk nie wykorzystał powodzenia "So" i nie zaczął kopiować własnych pomysłów w celu dotarcia do górnych rejonów list przebojów. Przeciwnie, zaangażował się w różne dziwne projekty (w które i tak już wcześniej się angażował) i dziś, dzięki jego perfekcji od wydania jednego albumu do drugiego mija nawet dziesięć lat(!), ale gdy płyta już się ukazuje zawsze wywołuje emocje wśród zagorzałych fanów jego talentu.

Łukasz Mińczykowski
 Odnośniki związane z tematem 
 Inne artykuły
   BiografiaBadacz egzotycznych kulturTomasz BeksińskiTylko Rock09 / 1991
   ArtykułArchanioł majsterkowiczTomasz BeksińskiTylko Rock01 / 1996
 Strony internetowe
   Witrynawww.petergabriel.comOficjalna strona internetowa Petera Gabriela
   Witrynawww.realworld.on.netOficjalna strona internetowa wytwórni płytowej Real World
   Witrynawww.tonylevin.comOficjalna strona internetowa Tony'ego Levina
   Witrynawww.jerrymarotta.comOficjalna strona internetowa Jerry'ego Marotty
   WitrynaAnd Through The Wire - Peter GabrielNieoficjalna strona internetowa poświęcona Peterowi Gabrielowi
   Witrynawww.solsburyhill.orgNieoficjalna strona internetowa poświęcona Peterowi Gabrielowi
   Witrynawww.pgstrona.prv.plNieoficjalna polska strona poświęcona Peterowi Gabrielowi